Tip over verbondenheid met de Maatschappij

Iedere schakel is belangrijk

door Therese van der Veer

Wij zijn opgegroeid met verticale hiërarchie en we weten bijna niet dat het anders kan. Anders moet. Want de kracht van een team is de waardering voor iedere schakel van dat team. Dat is zo in operatiekamers, in scholen, eigenlijk overal waar de inbreng van ieder lid van een team nodig is om het samen tot een goed resultaat te brengen. De accuraatheid, duizend-dingen-tegelijkertijd kunnen doen en wijsheid van de assistente is net zo belangrijk als de kunde en wijsheid van de leidinggevende. Waarom wordt er dan niet altijd naar gehandeld?
Wij zijn in essentie hetzelfde maar ieder van ons heeft een unieke wijsheid en unieke kwaliteiten. Als je dat ziet en erkent in elkaar kun je samenwerken in onderlinge verbondenheid met alles om ons heen. Het is als het ware een horizontale hiërarchie in plaats van de verticale waar we mee opgegroeid zijn.

Iedereen heeft een functie in een bepaald proces. Iedereen voegt zijn of haar eigen kwaliteiten toe en verdient het om daarom gewaardeerd te worden. Als je denkt: ‘Ik hoef me niet méer te voelen want ik erken ook jouw waarde’ dan lukt dat vast.

Doe een waarderingsrondje na een succesvolle activiteit

Laat na een geslaagde activiteit de kinderen die eraan deelnamen in een kring zitten. Het is de bedoeling dat elk kind hoort dat het gewaardeerd wordt voor zijn of haar rol in het succes. Vraag dus niet wat er goed of fout ging, maar zet elk kind in het zonnetje. Het mooiste is het natuurlijk als de kinderen het zelf aan elkaar gaan vertellen. Dat is niet zo moeilijk, alleen even wennen (als je gewend bent dat je elkaar wel mag afkraken maar niet prijzen).

Zet telkens een kind centraal en laat alle kinderen iets aardigs tegen dat kind zeggen. Het klinkt misschien een beetje plechtig maar de meeste kinderen houden van de duidelijke structuur hiervan: ik waardeer in jou je vrolijke gelach tijdens het werk; ik waardeer in jou dat je op tijd die bal wegschopte; ik waardeer in jou dat je Alan hielp toen hij viel. Elk kind moet iets anders proberen te bedenken. De laatste die aan de beurt is kan het dus een beetje moeilijk krijgen! Des te leuker als die toch nog iets aardigs weet te zeggen…

Over de auteur van deze tip

“Met Don Mareano en Don Alejandro, twee Paqo’s (genezers) uit het hoge Andesgebergte die leven vanuit hun hart en innerlijk weten sprak ik over hiërarchie. Don Alejandro legde uit dat ze dat in hun eigen gemeenschap niet kennen. Hij zei “Ik hoef me niet minder te voelen, want ik ken mijn eigen waarde.” Zijn ze met meerdere genezers samen en is een ervan van een hoger niveau, dan erkennen ze hem/haar als hun meester, zónder zich minder te voelen.”

Naam: Therese van der Veer
Praktijk Vederlicht, Den Haag
Website:

Meer tips van Thérèse »

Reageer op deze tip

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.