Tip over verbondenheid met Jezelf

Kunnen onze kinderen er nog gewoon ‘zijn’?

door Karen Ehrbecker

Kinderen kunnen schijnbaar moeiteloos huiswerk maken met een i-pod in hun oren, terwijl ze antwoord geven aan diverse vrienden via msn, de mobiel onafscheidelijk naast zich. Omdat wij ouders ook een druk leven leiden, zijn we geneigd de televisie of de computer als een betrouwbare oppas te zien terwijl we koken of nog even snel het huishouden doen.

Ze lijken rustig, stil en aandachtig, maar in wezen zijn ze ze ‘afgeleid’ van zichzelf, ze zitten als het ware ‘in’ de televisie of het computerspel. Andere kinderen worden zo geprikkeld door de indrukken dat ze mee gaan springen, met het bedieningspaneel van het spel in hun handen.

Op school en op straat is eigenlijk nooit echte stilte: We zien altijd iets; We doen altijd iets; We horen altijd geluid. De gevolgen hiervan kunnen zijn dat je nog moeilijk zomaar kunt ‘zijn’, zonder dat je ergens door beziggehouden wordt. Je hoort wel, maar je kunt niet echt luisteren. Je kijkt wel, maar zie je die ander nog? Je eet, proef je nog echt? Waar is je aandacht?

  • Het lichaam geeft signalen af:
    De spierspanning neemt toe;
    De huid wordt harder en stroever;
    De stem wordt scheller;
    De bewegingen worden houteriger en onhandiger;
    De balans is verminderd;
    Met andere woorden: Je zit niet lekker meer in je vel.

Kinderen vallen hierdoor sneller, zijn eerder uit hun doen’, huilerig, angstig, of snel boos. Ze kunnen minder verdragen, hebben dus minder draagkracht, en ook minder veerkracht. Worden deze signalen langdurig genegeerd, dan kunnen er klachten ontstaan.

Gebruik je zintuigen om in balans te komen

Ga samen een mandarijntje eten, luister met kinderen naar de regen, kijk naar de wolken, voel de wind, laat het zand door je vingers glijden. Voor kinderen is het belangrijk dat hun opvoeders de rust in zichzelf vinden: kinderen voelen onrust van anderen heel goed aan en kunnen zich daar moeilijk aan onttrekken.

Je kunt je tastzin gebruiken om de rust te vinden. Sta eens stil hoe je eigen lichaam voelt in het hier en nu. Voel de vloer onder je voeten, de stoel waar je op zit, de beweging van je ademhaling, wees je bewust van je emotie op dat moment. Je voelt altijd iets, ook al is het minimaal. Laat het er zijn. Vanuit je eigen rust kun je je kind ‘meenemen’: neem hem, haar op schoot of tegen je aan en raak elkaar aan vanuit de verbondenheid met je eigen gevoel.

Over de auteur van deze tip

Ik ben haptotherapeute bij Centrumdynamis in Capelle aan den IJssel.
Ik ben onder andere gespecialiseerd in zwangerschapsbegeleiding en in werken met kinderen.

Naam: Karen Ehrbecker
Centrum Dynamis
Website:

Meer tips van Karen »

Reageer op deze tip

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.