Tip over verbondenheid met de Maatschappij

Wie ben ik?

door Marijke Sluijter

We worden al vanaf onze geboorte met elkaar vergeleken: de meetlat en de weegschaal staan al klaar als je nog druk bezig bent met geboren worden. Daarna volgen het consultatiebureau, de school, je vrienden en dan wacht de maatschappij. Wee, als je gewogen bent en te licht bevonden.

Die houding van almaar vergelijken is vervelend, vooral als je aan al die normen niet kunt voldoen. We schieten in een kramp en dat leidt niet tot betere mensen. Het is veel fijner als ieder mens gewaardeerd wordt, gewoon om wie hij is. En dat we vieren wat hij kan.

Kijk eens naar elkaars talenten, en geniet ervan. En hou op met die meetlat.

Richt de aandacht op elkaars talenten met dit spel:
Schrijf de namen van een aantal kinderen uit de klas met duidelijk leesbare letters op een post-it.
Twee kinderen gaan het spel spelen, de rest kijkt toe.

Plak bij elke deelnemer een post-it met een naam op het voorhoofd. Zo, dat ze het zelf niet kunnen lezen. Doel van het spel is te achterhalen wie van de kinderen ze ‘zijn’.

Om de beurt vragen ze elkaar: Wie ben ik? De ander vertelt dan iets positiefs over het kind. Bijvoorbeeld: ‘Jij kan heel hard rennen”, of: “Jij bent altijd de eerste die komt helpen als je dat vraagt.” Zodra een van de deelnemers vermoed over wie het gaat zegt hij: “Ik ben.. “ Zodra de goede naam geraden is, zijn ze klaar en mogen er twee anderen spelen.

Over de auteur van deze tip

De ontwikkeling van mensen en de mensheid fascineert me. Ik vraag me altijd af wat er nodig is om een leerblokkade te overwinnen, wil weten wat iemand tegenhoudt om volledig tot bloei te komen en wat er nodig is om weer bij de levensstroom aan te haken.

Mijn werk als projectleider en coördinator bij Stichting Universele Opvoeding en het hoofdredacteurschap van Educare geven mij de kans om op die vraag een veelvoud aan antwoorden te krijgen.

Enkele keren per jaar geef ik cursussen aan leerkrachten, yogadocenten, kindercoaches en -therapeuten over aanraakspel en tekenen om de ontwikkeling van kinderen te ondersteunen.

Ik schreef toen ik in de jaren zeventig op Aruba woonde samen met Jacqueline van Ommeren ‘Educreation; hoe kinderen leren spreken, rekenen, schrijven en lezen in verbinding met zichzelf, de ander en de wereld’.

Terug in Nederland hielp ik babymassage in Nederland geaccepteerd te krijgen om de band tussen ouder en kind te versterken.

In 2002 introduceerde ik Onderlinge Kindermassage, een trend die uit Zweden kwam. Hierover schreef ik het boek ‘Aanraken, een levensbehoefte’. In april 2016 komt het uit in het Frans.

Momenteel geef ik aan leerkrachten, docenten van HVO en pedagogische opleidingen, kinder- of gezinscoaches en kindertherapeuten cursussen Zinvol Tekenen met Kinderen. Dit zijn communicatieve tekenspellen om het contact met kinderen te verdiepen. Ze werken in op de ontwikkeling van de cognitieve, emotionele en sociale intelligentie.

Om ouders, opvoeders en leerkrachten aan te moedigen meer met kinderen te gaan tekenen ontwikkelde ik in 2014 de ‘Droedel-App”: 52 tips voor een wekelijkse droedel.

Droedelen is gedachteloos bewegen op papier als ontspanningsmoment. Je hoeft niet je best te doen om het mooi te maken, want dat is niet het doel. Maar vaak wordt het mooier dan je dacht. En, kinderen doen graag met je mee!

Reageer op deze tip

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.